Kahramanın

20/07/16 10:19

Yıkılıyorum

Uzanan ufacık eller

Parmaklar hiç bırakmamak için 

Kavrayacak 

Bedenimden tutup ruhumu çekecek

Yerde çarşaf gibi serili 

Lekeli, kirli olması umrunda değil onun

Onun masumiyeti, güzelliği

Tertemiziz biz hep onun için 

Ve O 

Kahramanına sarılacak

Bedenimi saracak

Ben burda orda 

Hep seninleyim 

Zamanlar arası düşlerinde yüzen

Gezegenler arası pedallayan

Işık hızıyla koşup yanında beliren

Senin tebessümünde eriyip yiten

Komik, güçlü, çılgın 

Kahramanınım

Bir prensesi olan 

Babayım 

Babanım

Katana

Yerlerde yatan bedenler

Hepsi birer fidandı, soluyorlar şimdi

Peşlerinden uzanan ellere

Dokunabilen yok içlerinden

Rengarenkler resimler, 

Kimisi de belki siyah beyaz klasik severdi

Şimdi son gülümsediği karedeki gibi

Karanfiller, güller

Yarıya inmiş bayraklar 

Katatonik ruhlar için 

Dudak bükülesi teselliler

Çığlıklar yükseliyor

Benim senin duyamadığımız

Sadece o en yakının içinde 

Savrulan bir Katana 

Kendi bedenindeki duvarlara sıçrıyor

Siyah kan

Orda köşeye kıvrılmış yatan

Ruhun Hara-kiri' sinden

Duvarda son nefeslen yazılmış mesaj:

"Beni de"  

 

09.07.3∞

Bak geldim

Uzun zaman oldu dertleşmeyeli 

Güzdü bahar oldu 

Hayat hüznünden silkindi 

Mutluluğa gerindi 

İçimin mevsimi ise hiç değişmedi ki 

Tebessüm ettimse de 

Bilirsin sensindir düşlediğim 

Sıkılmadın değil mi 

Hep dinlemekten 

Beni,dertlerimi 

Belki kızar da seslenirsin 

Nasıldı ki? 

Yüzün hep kireç 

Gözlerin donuk mavi

Hatırımdaki son öpücük 

Duran kalbine inat sıcak alnınaydı

Ama ben herşeye inat 

Yine yaktım

Söylesene 

Bu sene de 

Mumları üflemeyeceksin değil mi ?