15/01/17 23:14_ 22/03/17 20:12
Sessiz
Çok sessiz bu yer
Mekanik, duygusuz
Yaşama dokunmayan sesler
Çevreliyor
Sonra
Sıcak eller
Ufak eller
Yaşama tutunmamı gerektiğini
Fısıldayan dokunuşlar
Sarılıyor
Ne yapmasını bilmeyen
Bir yürekle, bir zihnin
Kendi hikayelerini oynadıkları
Bir oyun bu bedende
Şu siyah beyaz çizilmiş resimde
Karanlık ormanın derinliğinde
Gizlenmiş külübemde
Kendi dört duvarıma saklanmışım
İnatla sessizliğin içinde boğuluyorum
Boğuyorum kendimi için için
Tüm kederime akıyorum kendimce
Ardımdaki herşeyi sürükleyerek
Hergün bir şiirimi yakıyorum
Şöminede çatırdayan nemli odun alevinde
Gökyüzüne yükseliyor
Hüzün
Yağmur olup yağmak için
Yeni ekinler vermek için
Yeniden yeşermek için
Daha da içimde
İnatla atıyor
Onun ki, benim ki
Kulaklarımı tıkıyorum
İnkar safhasındayım
O ise
Halen bir umutla savaşıyor
Bana doğru yürüyor
Beni kaybetmemek icin
Ölümün en çok yakıştığı bedeni
Kurtarmak için
Bu döşekten
Büyümüş küçük elleri ile
Uyandırmak için beni
Sessizlikten
Uğraşıyor
Yıllarca olduğu gibi
Masal gibi...
Oysa ben ölüyüm
