Anne Şevkati

G...'ya
                                                                                  

Aralık 2015

Anne şevkati
Tanımsız bir sevgi
Fışkırıyor benliğinden
" Değer mi bana? " dediğim

 Sadece sarılmak değil bu
İçine katıp kaçırmak
Tüm acılardan ve gerçeklikten
Bir anlık zaman durması
İçimin durulması

 Ama biliyorsun
Bu yaralar iyileşmeyecek hiç
Mümkün değil o izleri
Bu yürekten silebilmek 

Gülümseyeceğim
Ama o ağlayan biri hep içimde
Ve hasretim
Birdenbire yok olabilme düşüncesine

 Yine de
Sen ordasın
Hayat yolunu kaybetmiş bir çocuğun
Vazgeçmeyeni

Benden esirgeme...

07/11/07 için
Cem'e

Kelimelerle savaşımı yazdım,çizdim 

nafile

Ağzımdan çıkan sözcüklerin mecali yok

Beni,bizi,bu dostluğu anlamaya,anlatmaya

Son nefesini verirken

Hatırındaki en güzele 

tebessüm eden birer

Yiteniz biz

Güneş sızdırmaz bulutlar eğiliyor

Üzerimize, 

üzerimizdeki

Kahkahalar kötü niyetli hayattan

Fışkıran nağmeler

Az sonra yağacak olan yağmur

Sanmaki adımıza dökülen yaşlar

Birer hançer gibi saplanacaklar bedenimize, 

bedenimizdeki

tüm kötülüklere gebe huzursuzluğu 

Uyandırmak için

Hayatın yegane hediyesi , bize

Duyuyormusun o çığlıkları

Bitmek tükenmek bilmez acının

Karanlık yansımaları

Sarıveriyor etrafımızı 

Ben sıkıldım 

Geçen

Geçenlerde oturup konuştukya senlen

Dökülen gözyaşlarımla geçtim kendimden

Bir kez daha fısıldadılar 

Bu yolda bir tek sen varsın "benlen" yürüyen

Ve anladım ki

Bazen çekip gitmek gerekir

Aklına gelip aradığında bulamayacağın,

Seslendiğinde duyamayacağın,

Haykırdığında kendi sesine mahkum edecek 

yalnızlığa terk etmek istiyorum seni

Bana sarıl diye

Olmayanların

Olmayacakların yerine !!!

Bugün omuzlarımda birini taşıdım

Tanımadığımdı

Sadece bilmek için o hissi

Burkulur mu senin de yüreğin benim gibi?

Yeşile hasret değil misin sen?

Taşımak istemez miydin omuzlarında beni sen?

Nasır tutmuş ellerin kavradığında küreği

Düğümlenecek mi boğazında

O kelimeler

"Toprağın bol olsun" 

Beni çağırıyor sessizlik

Toprağın çiğ kokusuyla 

Seni, seni sevenlerin anlayamayacağı kadar işledim yüreğime. 

Gözyaşların

Gözyaşlarındı

tek dileğim giderken görebildiğim 

ahirete....

Benden esirgeme...

Hatırlamıyorum

Hatırlamıyorum

Hatırlayamıyorum

Bu eller , bu ayaklar

Aynaki yüzü

Beni her gün bana tanıtan

Hep başka biri 

Yazılan satırlar bile benim değil

Çaresizliğimi anlatan

Oysa hep övünürken 

O eski , en güzel hatıraları hatırlayan 

Ben değil miydim ki?

Yürüdüğüm yolun nereye gittiği

Evim , işim belki de hiçlik

Aslında hiç bir şey umrumda da değil sanki

Unuttum gene

Neyi, niçin beklediğimi

Kaybolduğunda 

Tanımlanan her şey

İşte o zaman

Sen de benim gibisin

Hiç bir şeyin anlamının olmadığı

Birininse halen herşeyi

20 sene önce

(Karanlığımın ilk şiiri)

Melekler alıp götürdü seni,artık yoksun yanımda,

(neyse ki)çektiğin tüm acılar dindi,gözlerini kapa.

Yokluğunu hissediyorum,

Dolduruyorum kalbimdeki boşluğu hatıralarınla,

O yüzündeki gülümseme ve o mavi gözlerin,

Çıkmıyor aklımdan dışarıya.

Sanki yanımdasın uyuduğum sırada,

Adımı fısıldıyorsun kulağıma 

belki gerçek,belki rüya

Bir umutla açıyorum gözlerimi uykumdan uyanıp da

Ne acı ki! Loş bir oda duruyor sadece karşımda

Haketmedin sen,günleri ıstırap dolu bir yaşamı,

Haketmedin sen cihazlara bağlı hayatta kalmayı,

Sonunda bıraktın bu amansız hastalıkla savaşmayı,

Neyse ki çektiğin acılar dindi,

huzura kavuştun,

artık gözlerin kapalı

İskele

9/11/15 06:52 -

Bugün orda hala cumartesi
Şimdi ise geçmişin melteminde alabora
Bir zamanların martısıydım
Vapurlarla kıyıdan kıyıya
Paylaşılacak simidin peşinden süzülen
Usulca

Geçen yıllar fener olmadı
Gidilen yolda
Şafaktan alacakaranlığa
Zaman hiç akmadı gün doğumuna
 Geceydi
 Kuzey yıldızı kayıp  

 Ufak dalgalarla kıpırdanırken deniz
Fırtınayla hırçınlaştı
Sürüklenirken ardımızda bıraktığımız beyaz köpükler
Yerini
Bacadan çıkan kömür karası dumana bıraktı

 Akıntıyla
Açığa

Derinlere...

Ufukta
Gözden kayboldu
İskele

 

İz

Şehirler yaratmışsın

Yolları kıvrılıp kıvrılıp giden hiçliğe 

Yüreğim de burkulur öyle işte

Ama

Bana varır sonun da değil mi ?

Resimlerin 

Hep rengarenk 

Benimkiler de siyah-beyaz

Kara kalem şiirler sanki

Ne kadar farklıyız 

Ve o kadar da aynı 

Yalnızlığımızda saklıyız

O odanın köşesinde

Kalbimizde 

Kaybolduğum yerde

Çocukluğumda

Karanlıkta bana oyun oyanayan perdelerden

Kaçırıp gözlerimi

Aradığım

Işık hüzmezisin

Kapının altından sızan

Şükrettiğim

Belleğimdeki izsin

Geçmişten geleceğime 

Kazınmış

O

 

Herkes gitti

Yine 

Bu sefer de 

Yıkılıcağım

Gene ayaklanacağım 

Hazırım artık

Geçti, gitti

Kızamazsın bilirim

Beni böyle içine hapsettin 

Ben de seni

Herşey değişirken

Yazılanlar 

Hep aynıydı 

Sarı sonbahar yaprakları 

En çok sevdiğimdi şiirlerimde 

Öyle de sevemedim sanırım 

Hiç kimseyi , hiç birşeyi

Amaçsızca gezdiğim

Dönüp dolaşıp yolun sonunun sana vardığı

Günlere 

Teşekkür ettim tek tek 

 

Seninle 

Silinecek her şey

Seninle

Yazılacak hep yeni bir şey

 

 

Gemi

O ses 

Derinden geliyor

Bildiğimiz varlıkların olmadığı 

Korkutucu 

Ve

Umurunda olmayan  

Senin 

Sesin 

Birleştirmek istediğin parçalar 

Hiç bir araya gelmiyor

Nedeni niyesi suskunluğunda siliniyor

Batan o geminin kaptanı gibisin 

Hüzün ve gururla selamlıyorsun 

Herşeyi ve herkesi

Ama unutma ki 

Bizler için ağladın sen

Her birimiz için

Tek tek 

Emanet ettik 

Geride bıraktıklarımıza  

Sevgi sözcüklerimizi

O koca yüreğinde

Erittin, sen oldun 

Şimdi 

Biz ordan sesleniyoruz sana

İçinden

...damarlarında yüzerken 

Seninleyiz 

Kahramanın

20/07/16 10:19

Yıkılıyorum

Uzanan ufacık eller

Parmaklar hiç bırakmamak için 

Kavrayacak 

Bedenimden tutup ruhumu çekecek

Yerde çarşaf gibi serili 

Lekeli, kirli olması umrunda değil onun

Onun masumiyeti, güzelliği

Tertemiziz biz hep onun için 

Ve O 

Kahramanına sarılacak

Bedenimi saracak

Ben burda orda 

Hep seninleyim 

Zamanlar arası düşlerinde yüzen

Gezegenler arası pedallayan

Işık hızıyla koşup yanında beliren

Senin tebessümünde eriyip yiten

Komik, güçlü, çılgın 

Kahramanınım

Bir prensesi olan 

Babayım 

Babanım

Katana

Yerlerde yatan bedenler

Hepsi birer fidandı, soluyorlar şimdi

Peşlerinden uzanan ellere

Dokunabilen yok içlerinden

Rengarenkler resimler, 

Kimisi de belki siyah beyaz klasik severdi

Şimdi son gülümsediği karedeki gibi

Karanfiller, güller

Yarıya inmiş bayraklar 

Katatonik ruhlar için 

Dudak bükülesi teselliler

Çığlıklar yükseliyor

Benim senin duyamadığımız

Sadece o en yakının içinde 

Savrulan bir Katana 

Kendi bedenindeki duvarlara sıçrıyor

Siyah kan

Orda köşeye kıvrılmış yatan

Ruhun Hara-kiri' sinden

Duvarda son nefeslen yazılmış mesaj:

"Beni de"  

 

09.07.3∞

Bak geldim

Uzun zaman oldu dertleşmeyeli 

Güzdü bahar oldu 

Hayat hüznünden silkindi 

Mutluluğa gerindi 

İçimin mevsimi ise hiç değişmedi ki 

Tebessüm ettimse de 

Bilirsin sensindir düşlediğim 

Sıkılmadın değil mi 

Hep dinlemekten 

Beni,dertlerimi 

Belki kızar da seslenirsin 

Nasıldı ki? 

Yüzün hep kireç 

Gözlerin donuk mavi

Hatırımdaki son öpücük 

Duran kalbine inat sıcak alnınaydı

Ama ben herşeye inat 

Yine yaktım

Söylesene 

Bu sene de 

Mumları üflemeyeceksin değil mi ? 

Ömür Uzatma Kahvehanesi

İstanbul üzerinde
Çengel'den Beşiktaş'a
Uzanıyor gökyüzünü örten
Kalın beyaz bulutlar,
Yorganlar...

Sanmaki sadece bir şehir
Sarmalanmış altında
Çıplak tenler,sevgiden kurak
Üşüyorlar
Birbirlerinden habersiz

İki köprü iki hayat
Yolları kesişene kadar
Çok sular aktı altlarından
Dokundukları
Bir zamanların güzellikleri
Sadece birer hatıra bıraktı
Gerisi anı defterinde solmuş birer yazı

Karanfillerle örtüldü geçmiş
Geleceğe uzanan
Ellerden önce, adımlardır
(Durmak istemezsen eğer , zamana inat)
Yeni bir öyküyü yazan

Hep dizler, bacaklar dokunur önce
Yadırganır unutulur gider
Çıplak eller kadar utangaç değil onlar
Üzerlerine giydikleri
Kumaş parçalarında gizli hikayeler

 Saçlarına ak düşmüş bununkinin
Sayfaları sararmış
Kıyısına köşesine notlar alınmış
Bazen kafiyeli, bazense yalın ve düz
Yamalı
Yazılıp, okunacak en güzel adres
İlk başlandığı tarihiyle iç kapakta yazılı
Nişantaşı
Ömür uzatma kahvehanesi

 

Dar ağacı

 

https://www.youtube.com/watch?v=4FvFyVL3juQ

 

20??-

 

Yorgunum

Önümdeki tüm yollar puslu

Seçtiğim,beni huzura götürecek olan mı?

Yoksa

Sonunda sessiz bir çığlığın olduğu

Bilindik boşluk mu?

Hiç bitmeyen bir düşüş benimkisi

Karabasanlardaki gibi

Uyandığımda mı ?

Uyanmadığımda mı ?

Sallanacak dar ağacında bedenim

 

 

Değersiz

09/02/16 15:35

Bir gün gideceksin değil mi
Tıpkı diğerlerinde de olduğu gibi
Sonsuz acıların insanı
Kaç kez geldim kim bilir bu dünyaya

 Hep sonunda zamanı gelmeden
Kimi zaman ipin ucunda sallanan
Kimi zaman kırmızılara boyanmış
Kimi zaman ise yerde yatan bir bedenle
Terk ettim buraları

Yüklendiğim tüm günahlarla
Bir daha doğdum
Gene öldüm
Biraz daha fazlasıyla 

Yeniden doğmak için

 Hiç değişmedi hikayem
Değişemezdi de
Alın yazısı değil
Benim kendi çizdiğim yol buydu
Karma- karışık

 Herkes ağlasın
Herkes üzülsün
Bir türlü bilemediğim
Varsa bilmek istediğim
Değerimi görebilmek için
Hep son bir kez için...

Summit

Yalnız olduğumuzu bilmeden doğduk

"Özlediğim "

Biliyorum ki 

Hiç bir yol çıkmaz sokak değil

Ama yine de 

Bir gerçeklik var 

Çıplak ayakla bastığın kordan acılar

Tırmandığın düşler

Daldığın karamsarlıklar

Eskittiğin gelecekler

Hepsi sana ait 

Karaladıkların, temize çekip yazdıkların 

İçinde gizlediğin yolu tarifleyen, yürüyen sensin 

Ve yürüdüğüm yollar 

Onlar da benim

Hepimiz hayatın sunduğu aksesuarlarız birbirimiz için

Aynada gördüğün giyip, takıştırdığın 

Üzerinden çıkarıp bir kenara koyabildiğin 

Olurda aklının köşesine yazılsa da birisi 

En derin uykunda unutuverirsin sarılmayı

Sarılabildiğin sadece ve sadece 

....ses(n)sizlik

Yalnız yaşadığımızı bile bile de öleceğiz 

 

Bitti

07/12/15 05:37 - 02/01/16 02:31

Erisin yavaş yavaş
Eritip, yok edelim herşeyi
O halkaya sevgiyle kazınan simge
İçimizi ısıtan değil
Bizi, birbirimize yaklaştırmayan alevlerle
Erisin tümden

Dağılalım yavaş yavaş
Dağıtalım, yok edelim herşeyi
Zamanın içimize, zihnimize
İşledikleri izler
Dağılsın
Bizi birbirimizden uzaklaştıran dalgalar
Ardımızda bıraktığımız keyifli izi de
Dağıtsın tümden

Savrulalım yavaş yavaş
Savuralım, yok edelim herşeyi
Kitaplığın
Tozlu raflarında
Okumayı unuttuğumuz şiirleri
Savursun rüzgar tümden
Ve sonunda
Savrulan tüm sayfalarla
Başı sonu karışsın bu hikayenin
Uzun zamandır
Tek başına konuşup, dinlediğim
Bitti

Tetik

06/08/15 22:05 - 08/02/16 11:14

Bir yaz bir sil
Tekrar tekrar aynı silsile
Artık karalayamadıklarım
Anlatmaz mı sana
Yaşamadıklarımın
Karmaşıklığını zihnimdeki

Hiç eskisi gibi olmadı
Siyah beyaz, sessiz bir film
Konuşmalarımız, ağlamalarımız

Olmadı ki

Kalplerimizdeki limanı terk etmiş
Adını bir zamanlar haykırdığımız
Keyif'li gemi
Hani akreple yelkovan kovalayacaktı ya birbirini
Yeniden ve yeniden
Yıllar önce durdu bu zaman
Bilemedim

Haykırdık
Ama anlamadık

Anlatamadık

Olur ya 

Belki de anlamak istemediğimizi anlamadık

 Bıkmadan, usanmadan
Ardı ardına
Sürdük kurşunları namluya

Doldur boşalt
Dayan biraz daha !

Doldur boşalt
Hayır yapma!

Doldur !

Sonra
Çekildi
Tetik





























Faili Meçhul

13/10/2015 02:07

Girip çıktığını anlamadım
Anlayamıyormuşsun
Benim elimde olduğunda da öyle miydi?
Ciğerime batırdığın bıçak ?

Yalanmış sözcüklerin daha keskin olduğu

Sayamıyorum
O kadar hızlı soluk alışverişlerim
Ve gitgide loşlaşıyor oda
Göğsümdeki yangın büyüdükçe

Şöyle bir dönüp bakası geliyor insanın
Maskeler düştü ya
Görmek isterim beni kinle uğurlayanları
Yoksa kıymeti yok ki bu saatten sonra
Dostla düşmanı ayırmanın

Biliyorum elbet onları
Sözcükleri kurşun gibi yağıyor
Durmadan vızıldıyor
Ateşi tütüyor bu müfrezenin
Düşmüyor parmaklar tetikten
Nefretle söylenen
Benim için derinlerde gizlenen
Ordan ateşlenen

Kan revan içinde ortalık
Ortada son kez yanyana yatan
Sen ile ben
Olay mahalinde bir kalabalık
Faili meçhul bir cinayet değildi
Sadece
Baktık
Görmedik
Sustuk

Yolun Yarısı - (İyi ki doğdun)

Baksana yolun yarısına gelmişim

Az oturup soluklansam
Yoruldum
Oturuversem dizine
Küçük bir çocuk gibi sevsen yanağımı
Teselli işte

(Bu sene de, hediyem yine bu olsun )

Gideceğini biliyorum ya
Gidipte dönmiyeceğini
Anılar siliniyor,kahretsin
Kaç kez sarılmıştım ki boynuna
Hatırlamıyorum işte

Seni benden bir kez almadı ki
Her gün ve her an
Biraz daha buğulu geçmiş
İçim yanıyor anlıyorsun değil mi ?
Her gün zor geliyor bana
.... seni gömmek

(Tek kederim sen ol yine , bu sene de)

Karalama

09/03/16 19:55 - 10/03/16 10:05 

Hep bir,iki sayfa öndeydim
Anlatandan,anlatılandan 
Yazdıklarım güzel olmalıydı
Ahenkli bir o kadar da kederli

İnsanlar okurken en az bir kere ölmeliydi

Sonra derin, buruk bir nefes alıp

Gözyaşlarını silerken kollarına

Özlemeliydiler tenlerinde

Yanlarında duran

O anda olmayan

Belki de hiç olmayacakların dokunuşlarını

El yazım karmaşık, hafif de yatık
Nehire,kıyısından sarkan bir ağaç gibi

Yaslanıp, uzanıyorum hayata

Çekip gitse

Düşeceğimi biliyorum

Ve boğulacağımı da

İronik bir şekilde

İçinde

Bir umutla, umursamadan hala ordayım
Yazıyorum 

 

Dedim ya hep az öndeydiler diye
Yalan

 Fersah,fersah ilerde
Bugünü yaşamayı unuturmuşçasına
İşleniyor senaryolar kafamda
Bir gelecek varken, üzülebileceğim
Nasıl hisseder ki insan
Kurguladığı onlarca geleceğin
Yakılıp, yıkıldığını seyrederken

Siliyorum işte şimdi
Geleceğimi
Umutlarımı
Düşlerimi
Yazdıklarımı

O defterin beyaz yeni dokunulmamışlık kokan

Sayfaları

Ne temiz, ne beyaz , ne de dokunulmamışlar

Artık

Korkuyorum kendimden
Kendimi avutabilmekten
Silineni tekrar okunmak için
Kurşun tozu döküp üflemekten 

O kadar güzeldiydiler ki

Yırtıp atamazsın
Bütünlüğü bozulur
Yeni baştan yazamazsın
Kandırmaca olur
Bir defterin var
Bir Hayatın
Mecbursun
Üstüne çizip ,yazmaya

 

Aslında
Karalamaya

Sobe

09/03/16 14:12-16:13

İçine dön
Yürüdüğün yol zihnin olsun 
Kafanın içindeki yarıklar
Yaratık onlar, seni yiyip bitiren
Şeytanları gizliyorlar

 Sadece sen ol
İki kişilik yalnızlıktan çok
Var olmayan gerçekliği kanıksatan
Enjekte edilmiş yapay huzuru yaratan
Vicdanınla, düşlerle savaş

 Ufacık bir taş at
Sessizliği sakinliği resmeden
O pastoral Monet tablosu gibi su
Çarpık Picasso 'lara dönüşsün
Dalgalansın
Kıyıları, karayı , kayaları
Duranı dövsün
Yıksın

 Yürüyüşün burada bitsin
Buradan başlasın
Yıkıntılara seslen
Sadece senlesin
Ölümü sobeleyeceğin yerdesin

Kendin ol -öl
Yalnız ol -öl
Sobe

Vahşi Batı

04/03/2016 12:20-1333

..kılıçlar çekildi

Beldeki altı patlarlardan

Bitmiş ruhlar tütüyor

Barut kokan parmaklara bulanıyor

Keskin darbelerle inip kalkıyor

İnandığı adaletin ucundan damlıyor

Koyu kırmızı, bozulmuş kan

Umrunda değil kimsenin

Ayaklar altında çiğnenip

Toprağa bulanırken 

Yakasında parlayan yıldızla

Teşrif etti şerif

Meydana kurulmuş idam sehpasına

Götürüyor yeşil donuk bakışlı adamı

Rüzgarın saçlarında dolandığı 

Calamity Jane

Eli belinde, ayağında çizmesi 

Adamın ayaklarının altında duracak

Sandalyeyi yokluyor

Tatlı bir tebessüm yüzünde

İpin ucunda sallanacak olan

ben değilim

Sadece intikam

Taşıyamaz ellerinin ördüğü ilmik 

Huzur bulan ise 

Ne sen,

Ne ben, 

Ne de geçmiş 

Olup biteni 

Köşeden seyreden bir çift göz

Sessiz ve açı içinde

Kayboluyor pencere pervazının gölgesinde

Sessizlik

https://www.youtube.com/watch?v=NV1dQ-OpW2o

https://www.youtube.com/watch?v=6E5GMscblNQ
 

07 Kasım 2007 Çarşamba 20:51:48

Magnum Opus

Babama ve sana...

I. Işığı emen yokluğun sesi kelimeler

II. Şiirler

III. Sessizlik

IV. Sonbahar

V. Yeşil örtünün örtüğü

I.Işığı emen yokluğun sesi kelimeler

Işığı emen yokluğun sesi kelimeleri oku.

Kelimeleri ,

Bir gökkuşağının renkleri kadar ahenkli ,

Bir ağaç gövdesine yazılmış iki isim kadar mutluluk dolu yazmadım,yazamadım.

Kelimelerim ,

Yüreğimin en olgun meyvelerini 

Toplamadım,bekledim.

Döküldüler,

Toprağa,

Ait olduğum yegane yere 

Bedenim ,ruhum ve yüreğim gibi çürümeleri için.

En hüzünlü en acı dolu şiirleri yazabilmek için.

II.Şiirler

Şiirlerim 

Kelimelerin benimle birlikte başladıkları yolculuk.

Hayata dair herşeyi barındıran duygularımın boşalımı.

Sessizliğe atfen

III. Sessizlik

Sadece kendimin bulunduğu 

En karanlık, en derin çukurda

Seni umursamayan hayata yakarışlarımın yansımaları ile

Sağır olup,gömüldüğüm yerdeyim.

Mevsimlerden sonbahar

IV.Sonbahar

Hüzün kasıp kavuruyor etrafı,

O yaşamı yaşamaya değer kılıyor gösteren yeşil yapraklar solmuş,

sararmış,

yol kenarlarını süsleyen birer çelenk 

hepsi

kimin adina kimin döktüğü bilinmeyen yaşlar

tutulan yaslar.

O hergün düştüğümüz boşluğu, 

hissetmek için.

Hissetmek için,

uzun zamandir bir sevdiğimizin dokunmadığı tenimizde.

Bıraktık kendimizi ölümlü hayata.

Beyaz bulutlarin arasından süzülürken ,

geçiyorduk belki ,

sonunda O ışığın olduğu yaşamın kıyısından,

sarı yapraklarla döşeli.

Hiç olacak mı iki velet ?

ardımızdan, 

tozlu raflar arasinda saklanmış bir fotoğraf albümündeki ,

sararmış bize 

ve

çılgınlıklarımıza bakan.

V. Yeşil örtünün örtüğü

Kime kalacak  

O en ağır görev ?

İçimizden önce kim , kimi taşıyacak ?

Sanki dünyanin ağırlığını taşıyormuşçasına 

Omuzlarinda,

daha sararmamış olan yeşil örtünün örttüğünü!

Kim helal edecek hakkını öncelikle ?

Kim kalacak yalnız öncelikle ?

Kimin dualarını alacak ağzından yel ve götürecek ,

ancak bir kez yolunun düşeceği ıraklara.

Benim yolumda sarı yapraklar olsun

Mevsimlerden sonbahar

Belkide o hiç dökmediğin gözyaşlari bu günü bekliyordu ?

Çağlamak için yanaklarindan aşaği,

sari yapraklara damlayan

ama onlari geri yeşertmeyen

beni geri getirmeyen.

Beni geri getirmeyecek

birkaç cümle mırıldan. 

Ben duyarim. 

"Bir avuç toprak döküldü bügün elimden üstüne 

sensizlik geldi önce

sonra da sessizlik

senin sessizliğin

benim sessizliğim"

Yok Olmak

08/02/15 08:15

 Durdurabilecek değildim seni
 Dönüp, gitmiştin arkanı
 Yakarmadım değildi ardından
 Ama anlamak zor oldu
 Herşeyin bir boşuna çabadan ibaret olduğunu
Yok olmaya az kala

 Bir dost derdi ki
 " Yüreğimdeki yangını
 Sen söndürürsen ne ala
 Ben söndürürsem
 Yok olursun bir anda "

Sevginin karşılığı
 nefret değildir bilir misin ?
 Kayıtsızlıktır
 Boşluktur
 Zihnimde arta kalan
 Yok olmuş zaman

 Yok oluyordum önce
 Yol oldum geleceğe
 Yok olacak yok artık kimse
 Sadece sevdiklerimle
 Uyanacağım hayatlara
 Yeniden ve yine

Kimsenin Olamadığı Yer

https://www.youtube.com/watch?v=NRtvqT_wMeY

06/02/16  06:??-07:52

Şu treni kaçırma, giden bilinmeyene
Dönüp baktığında geçmişin kilit
Aynı kısır döngüde yürüdüğün geleceğin de
Ve hep kaybedeceksin değişmedikçe

Tek düşüncen var senin, yalnızlık
O kadar çok korkup
Durmadan ona doğru koştuğun
Çünkü bu senin oyunun
 Olmak istediğinsin
Adın kaybeden

Geceleri kalktığında ruhun bomboş
Tıpkı gözlerinle baktığın zaman

buğulu, buğulu
Karşındakine sadece acı veren

Kırdığın kalpler seni yolunda ilerleten
Herkese göstermek istediğin
O yalnızlık duygusu
Ama seninle birlikte kimse ağlayamayacak
Sadece dönüp gidecekler arkalarını

Sevilmek isterken hep yaptığın bu
Daha ne kadar sürdüreceksin
Herkesin sıkılmış olarak oynadığı oyunu
Gömemedikten sonra o ağlayan çocuğu
-Geçmiş hayatlarının karma yükünü taşıyan-

Kaçırdığın trene üzülme
Bir sonraki de gidiyor aynı yere
Tek hat bu
Vagonların bomboş olduğu

Seni taşıyor sadece her zaman için
Sanıyorsun ki her durakta gidiyor biri yanından
Oysa kendin indiriyorsun tutup ellerinden
Döktüğün gözyaşlarına bile bakmadan

Tek başına binip , tek başına ineceksin

Son durağa yaklaştık iyice

Yıllar önce adını da

 Senin koyduğun 

Hoşgeldin

"Kimsenin olmadığı yere"

"Kimsenin olamadığı yerime"

Senin için...(belleğimdeki iz)

22/01/16 06: ?? - 27/01/16 01:41

İç çekilen bir konuşma

Gölgelenmiş o masum neşe 

Küçük gülümsemesi yok şimdi yüzünde

Elleri kulaklarında 

Oturmamak için diretiyor dizime

Gördüğü, bildiği

Gerçekler dökülücek

Eşliğinde de boncuk boncuk yaşlar

Kaybetmenin dayanılmaz korkusuna

Katlanmasını öğrenmemeliydi yüreğim

Konuşan bendim, bedenim

Susansa yüreğim

Boğazımda düğümlenen kelimeler

Beyaz ilmik olup dolanıyor boynuma

Onun yeşillerinden baktığı 

Rengarenk dünyası yanıyor

Kelimenin tam anlamıyla

Kaybetmenin dayanılmaz kederine

Katlanmasını öğrenmemeliydi yüreğim

Arkasına bakmadan koştu

Odasının girişinde 

Durdu, baktı ... 

Ben de el sallamıştım böyle babama

Hatırımdaki son tebessümü o kapının eşiğinde

Dönmeyecektik hiçbir zaman ikimiz de

Kaybetmenin dayanılmaz acısına 

Katlanmasını öğrenmemeliydi yüreğim

Değil hiç kilmsenin 

Kendimin bile bilmediği uzaklara 

Irağa itilmişim yıllar önce 

Vicdanım mıydı tutan bu ruhsuz bedeni ?

Bilemedim

Tek bildiğim

Yüreğime,

Kaybetmenin dayanılmaz duygularına

Katlanmaması gerektiğini öğretemediğimdi

Artık ,öğrendim, öğrettim

Varlığım sadece senin için...

Affet

 

 20/01/16 05:58- 06:27

Kaz
Daha derine ve derine
Yavaş ve içine işlerek yap işini
Yarının umudu ,
Geçmişi yatırdığın
Bu çukurda gizli

Silme
Silemezsin
Ardında hep bir iz kalır
Bakarsan görebildiğin
Yaşanmışlıkları temize çekemezsin
Çekmemelisin
Bırak oldukları yerde çürüsünler
Yeni hayatlar filizlensin

Çevir
Çevir ve geç
Yeni, temiz ve beyaz bir sayfaya
Ama son bir iş var yapılacak
Biliyorsun değil mi ?

 Ovala
Ovala ellerini suyun altında
Akıp gitsin
Ellerine bulaştırdığın cinayetin
Kırmızı kiri

Hiçbir şey hissetme
Ne sevgi ne mutluluk
Ne acı ne nefret
Yaşananları yaşanmamış
Tanıdıklarını tanımamış farz et
Herkezi ve herşeyi
Affet

İşte şimdi

Yaşayabilirsin

Yaşamalısın
Tüm dilediklerini

Orta Dünya

 

16/01/16 09:01 - 09:55

https://www.youtube.com/watch?v=DGkK9ctxP3o

 

Saklanma artık ağaçların gölgesinde
Yosun bağlamış kuzeyden
Hep buz gibi soğuk rüzgar eser
Yüreğimi taş kesen

Yağmurlar sel oldu
Bastığım toprak kayıyor
Ayaklarımın altından
Terk et karanlığın kol gezdiği,

  Orta dünyanın ormanlarını

 Parmağımdaki yüzük
Beni yok edecek kem göze seslenirken
 Sandım ki onun gücünden
Görmüyor beni benden çalacak iblisler

Yaşadığım aynı acı anılar
Kürede, onunla olan geleceğimde, yansıyor
Ölü yüzlerin olduğu bataklıkta ise
Ardımdan nefretle bakanlar gizli

Yaralar sarılıyor yavaş yavaş
Bir tek yüreğim ve zihnimdeki izler
Yaşlı adamın asasıyla silinecek zamanla
Ufukta o dağın ardından

Dilediğim umut ışıyor

Yeni dünyama

 Bitmek bilmeyen
İyilikle kötülüğün savaşında
Son yaklaşıyor
Yürüdüğüm bu yolda
Elbet olacak tutan elimi

 

 

YıIdız

14/01/16 1:52-2:23

Gene uyandım gecenin sessizliğine

Belki de hep korkuyorum

Babamın çaresiz seslenişinin tekrarlamasından 

Sıranın bana gelmesinden

Sonra derin bir huzur içimde

Sıyrılıyorum geçmişin 

Tekerrür eden karanlık yansımasından

Çünkü biliyorum gerçeği

Ne sesin, ne kokun

En acısı dokunuşunun olmaması

İşte beni bu sessizliğe doğuran

Sensizlik 

Gözlerimi kapatıyorum

Ve

Oralarda bir yerde 

Üzülürken bir çocuk

Gökyüzünden kaydı diye bir yıldız 

Bilmiyor kimse

Tuttuğum dilek için

Bir mum gibi üfleyip 

Söndürdüğümü onu

Lethe

12/01/16 06:33

Haykırıyoruz acı içinde
Kaç kere sapladık sırtımıza o hançeri
Hep aynaya baktığımızda gülümsedik
Oysa parçalıyorduk birbirimizi için için

Konuşmalarımız mıydı ?
Yoksak konuşamadıklarımız mı?
Bizi o nehirde kaçınılmaz sona sürükleyen
 Arınacağımız tüm geçmişimizden


Biz oraya varan kapkara bir leke
Cennetin güzelliğini
Cehenmem ateşiyle kül eden
İki günahkarız asla affedilmeyecek olan

Lethe, boğ bizi
Yavaş yavaş kıvranacağız
Yudum yudum içirken o suyu hava yerine
Uyanacağız hiçbirşeye
Silinmiş olacak herşeyimiz
Sen, ben, biz
Geçmişimiz, geleceğimiz

Lethe
Artık özgürüz 
Ve de tertemiz

Aşka Dilek

08/01/16 03:09

Ağırlaşıyor ayaklarım

Yürüdüğüm en zor yol bu bana

Ve yine o kadar çok

Anlatacaklarım var ki sana

Çok acıttık içimizi

Durduramadık olması gereken yerde

Yıktık, parçaladık var olan herşeyi

Bitti

Şimdi 

O kadar huzurluyum ki ?

Çok ama çok baba

İnanır mısın ?

Yeniden yol alıyorum 

Hatırlar mısın çok ağlamıştım

O en özel sandığım günümde

Yoktun diye

Ama anlamamıştı ya 

Hiçbiri

Bir kaç gün önce

Bir dilek tuttum

Daha şimdi söyleyebiliyorum sana:

"Ve 

En mutlu olmam gereken anda 

Ağlıyorsam

(Yar'ım biliyor ki)

Hüzünlü değilim

Sadece mutluluğumu 

Sana anlatabilmektir"

Aklıma geldikçe uğrayacağım gene

Olur da unutuyorsam

Kavuşmuşumdur 

Hep benim adıma

İstediğin mutluluğa

Hadi devam et sen uykuna

Huzurla 

Mektup

https://www.youtube.com/watch?v=picfzpEC4KU



07/01/2016 11:36

 Dün mektubun geldi
 Daktilo edilmiş
Ruhsuz ve sevgisiz
 Islak imzanın olmadığı
 Bir yıkımın tanığı
Belki de yarınların
 En güzel anısı

 Geçmişte
Mürekkebin terin ile karıştığı
 Yüreğinden geçenlerin yazdığı
 Hiç mektubum da olmamıştı

 Çünkü
 Kendi içine hapistin sen
 Dört duvar arasında devinen
 Konuşmadan anlaşılmayı bekleyen
 Olmadı ama değil mi hiç gelenin ?
 Merak ettim

 Umarım bir gün gerçekten gülersin

 Siyahlara bürünmüş içinin yansıması
 Yapay gerçekleri
 Sahte sayfalarında anlatan
 O mektubu yaktım

Doğar mıyım?
O küllerden
 Benim tek
 Dileğim



Kırmızı Pazartesi

01/01/16 17:16

Resimlerdeki o bir an 

Hatırında içini ısıtan 

Dokunup çekip alsan 

Devam ettiğini sandığın 

Aynı karenin tekrar tekrar oynadığı

Gerçeklik mi istediğin?

Geçmişe özlem artar hep

Dönüp bakarsan tebessüm ederek

Acımasız ol kendine 

Yüzleş artık gerçeklerle 

Hiçbir şey eskisi gibi değil 

Hiçbir şey istediğin gibi değil

Hiçbir şey olması gerektiği gibi değil

Ve her şey aslında hiçbir şey

Bu bir cinayetti 

Herkesin bildiği

Kana bulanmış ellerin işlediği

Bir Kırmızı Pazartesi

Seninle

29/12/2015 - 01/01/16 

Gözlerimizden içimizi okurken

Acılar süzülüyor yanaklarımızdan 

Bırak silme 

Bırak

Düşsünler toprağa

Bugün acının doğurduğu fidan

Yarın beslenip, büyüsün

Mutluluk gözyaşlarından

Beni, seni  

Kendimizle boğmak için 

Uzanıyor geçmiş ardımızdan

Yaşanmışlıklar yorduysa da 

Yelken açmak 

Yaşanmamışa 

Yüzümüzde tebessüm 

Yanağına koyduğum busenin izi

 Yonca yaprağım mı ? 

Bilemedim 

Ve yine

Hep bir mutlak sessizlik hakim 

İçimde ben benimle 

Derin sohbetlerde 

Çözümsüz dertlerle 

Düşüncülerde yaşamak yerine 

Gözlerini kapa 

Derin bir nefes al 

İşte

İçine çektiğin hayat 

Seninle