Sen erken, ben geç geldim
Bir gün eksik yaşadım seni
Şimdi kaç oldu kim bilir ?
Her ayrılık hep hüzün demek değil di mi ?
Ufak bir teselli arayışı içinde sözcüklerim!
Anılar
Anılar gem vuruyor
Topak, topak duran damlacıklara
Göz pınarımın kenarında
Bazen de akıp gidiyor
Severim zaten ağlamayı
Hem de hüngür hüngür
Bak
Sen iste, senle de
Baba-kız
Tüm duyguları yaşayalım doyasıya
Bir salıncaktayız bir an seninle
Rüzgar ikimizin adını fısıldıyor
Duyuyor musun ?
Sen oralı bile değilsin
Bağırıyorsun
“Hadi baba “
Hoppala havaya !
Dur kız nereye gidiyorsun ?
Bulutlara mı dokunacaksın ne ?
Çılgın mısın ?
“Babasının kızı” derler ya
Öyle içimdesin ki
Benimsin
Seninim
Nice senelere
