Ölüm Avutur beni

Gideli 25 yıl olmuş Baba!

17.02.2021- 03.09.21

Avutsana beni 

Yara bere içinde dizlerim 

Kaybettiğim ilk yarıştı bisikletimle

Daha ilk yarışımdı da 

Baştan öğrendim kaybetmeyi 

Avutsana beni

Göğsüm sızlıyor 

İlk kez birini kaybettim 

Şimdi anlıyorum 

Ölümün, insana ne hissettirdiğini 

Avutsana beni

Çat kapı gelip, çalsan zili

Bilinmezliğin rengine bürünmüş gecenin 

İçine çeksen ya beni 

Anladım sensizliğin sessizliğini 

Avutsana beni 

Bak geldim karşına 

“Çok erken olmadı mı?“ diye 

Soruşunu duyuyorum kendi kendine 

Anladın mı benim nasıl hissettiğimi? 

Anlatabildim mi? 

Seni kim avutacak peki? 

74...

01.10.2021

Hatırlarım

Sarı lüle saçlarını

Bigudilerle bezenmiş zamanı,

İstanbul sokaklarında 

Mahalleler arası maçlar, turnuvalar olurdu daha, 

Sataşmalar çabası ! 

Kız meselesiydi tabiki konu 

Ve sen yol gösterendin 

Nefes tüketen

Bense kafasının dikine kararlarla yürüyen

Marmaris tatilinin tadı damağımda 

Turbanın yollarında

Yürür hızda ilerleyen itfaiye 

Nerden bilirdik saçtığı suların 

Yollara değil de

Ta yüreğimize serpilmesi gerektiğini?

Daha önce tatil için vardığımız yerlerin 

Caddelerini

Şimdi şifa için aşındırıyoruz 

Londra! 

Havan kadar kısmetimizi kapatmasaydın ya ! 

Almanya 

Yürümüyor senin kuralların gibi 

Bizim Pederin sistem 

Kaderin kara bulutlarını defetmeye çalışmamız

Çok sürmedi 

Yenilgi mi , sukunet miydi

Sonunda bizi dinginleştiren 

Bilemedim 

Çok şey alıp götürdü 

Senden, benden 

Oysa daha çoktur anlatacakların 

Başlasana doğumundan 

Hani bu günün 74 sene öncesine gitsen 

İyiki doğdun annem