Babama....

9 Şubat 2020 Pazar

Utanç (Utandırmadığımı söyle bana baba)

09.02.20 10:15

Çizdiğim yollar 
Karga burgacık 
Bir yere varmıyorlar
Çıkmaz sokak hepsi 

Sonunda boş ellerime bakıyorum
Ve yine dua ediyorum 
Mistik bir kuvvetin beni ayaklandırmasına

Kendime inanmadığım bir savaşta 
Kaybetmeye mahkum değil miyim oysa ?

Utanıyorum  
Karşısında durmaya 
İsminin yazılı olduğu taşın 

Seninle yarışmamı
 beklemeden gittin bir gün
Daha ben hazır olmadığımda 
Anlamayamadığımda

Senin ordan 
İstanbul Nakkaştepe’den 
Boğazın serin suları çağırıyor
Burda ciğerlerimi yakan havada 
Koştuğum orman yolları

Kaybolu versem
Olur muyun senin gibi değerli ?

Sahip olduğum
Ama bir türlü algılayamadığım 
İçime sığdıramadığım sevgiyi 
“Kaybetmenin” 
hazzında arıyorum
Karalar bağlamış içimi
Ne yapsam ne etsem
Senin kefenin yanında yatıyorum

Gökyüzü apaçık
Yıldızlar kayıyor ardı ardına
Tuttuğum dilekler değil bunlar
Sönenler
Kuzey ışıklarının oynadığı oyunlar

Uykum geldi 
Beni sen yatırsana bu akşam
Utandırmadığımı söyle 
Öyle kapasam gözlerimi