1 ∞.11.2021
Son
Son yolculuğa çıkıyoruz kaptan
Rüzgar karayel , ya da neyse işte ?!
Alıp götürüyor bizi
Bildiğimizden
Topraktan
Göğe
Huzurlusundur inşallah
Eksiğin varsa söyle !
Beklenmedik değil hiç bir şey
Çat kapı gelir her zaman ölüm
Sen yüreğini serin tut
Geride kalanların hepsi
Kalender
Neler kaybettik
Kaybettikçe kazandık
Hayat bir silke daha vurdu
Az daha akıllandık
Değerin hep bir daha ….
Gidince ….
Yolun açık olsun
Bu yeni bir başlangıç
Görüşeceğiz ….

Gideli 25 yıl olmuş Baba!
17.02.2021- 03.09.21
Avutsana beni
Yara bere içinde dizlerim
Kaybettiğim ilk yarıştı bisikletimle
Daha ilk yarışımdı da
Baştan öğrendim kaybetmeyi
Avutsana beni
Göğsüm sızlıyor
İlk kez birini kaybettim
Şimdi anlıyorum
Ölümün, insana ne hissettirdiğini
Avutsana beni
Çat kapı gelip, çalsan zili
Bilinmezliğin rengine bürünmüş gecenin
İçine çeksen ya beni
Anladım sensizliğin sessizliğini
Avutsana beni
Bak geldim karşına
“Çok erken olmadı mı?“ diye
Soruşunu duyuyorum kendi kendine
Anladın mı benim nasıl hissettiğimi?
Anlatabildim mi?
Seni kim avutacak peki?
01.10.2021
Hatırlarım
Sarı lüle saçlarını
Bigudilerle bezenmiş zamanı,
İstanbul sokaklarında
Mahalleler arası maçlar, turnuvalar olurdu daha,
Sataşmalar çabası !
Kız meselesiydi tabiki konu
Ve sen yol gösterendin
Nefes tüketen
Bense kafasının dikine kararlarla yürüyen
Marmaris tatilinin tadı damağımda
Turbanın yollarında
Yürür hızda ilerleyen itfaiye
Nerden bilirdik saçtığı suların
Yollara değil de
Ta yüreğimize serpilmesi gerektiğini?
Daha önce tatil için vardığımız yerlerin
Caddelerini
Şimdi şifa için aşındırıyoruz
Londra!
Havan kadar kısmetimizi kapatmasaydın ya !
Almanya
Yürümüyor senin kuralların gibi
Bizim Pederin sistem
Kaderin kara bulutlarını defetmeye çalışmamız
Çok sürmedi
Yenilgi mi , sukunet miydi
Sonunda bizi dinginleştiren
Bilemedim
Çok şey alıp götürdü
Senden, benden
Oysa daha çoktur anlatacakların
Başlasana doğumundan
Hani bu günün 74 sene öncesine gitsen
İyiki doğdun annem
2 Eylül 2009
Astronomik saatin altında
Prag’da
Senin adını sayıklıyorum
Sen yoksun
Bir gün geç kutlayacağım
Bir gün geç kucaklayacağım seni
Zira benim gibi aceleciydin sen de
Astronomik saatin altında
Prag’da
Saniyeleri sayıyorum
Dostlarla ırakta
Adına şarkılar uyduruyoruz
Şen şakrak
Sen de belki bana sesleniyorsun
Çapa’da
Saniyeler, dakikalar, saatler geçti gitti
Yılları da gösteriyor mu?
Fallarda, burçlarda olduğu gibi
Bizi neyin beklediğini
O Prag’daki Astronomik saat
Alın yazımız mı yazılı orada?
Yoksa senin dünyanın kapıları mı gizli?
Bir dahaki sefere
Oraya mı uğrasak
Yelkovanla akrebin birbirine
kavuştukları 2 Eylül de
Bir sihir olur ya
Senin bildiğin bana söylemediğin
Kül kedisinin kabaktan at arabası
Alır götürür bizi senin mürekkepten dünyana
Ne koyardın adımı?
Ne olurdu dünyamızın adı?
Nasıl güçlerim olurdu?
Anlatsana
Çılgın baban olarak şimdiden anılarında mıyım?
Ben, içimdeki çocuk
Hiç büyümesin istedim
Sana eşlik etse olur mu dersin?
Hep çocuklar gibi sevineceğimiz, eğleneceğimiz?
Bir dünya olur mu?
O Astronomik saatin altında?
???
2 Eylül’ de
Üflediğin her bir fazla mum için
Ak düşmüş saçlarıma inat
Biraz daha gençleşeceğim
Ben senin
Büyümek istemeyen
Belki de
Büyüyemeyen babanım
Kalemin kırılana kadar,
Mürekkebin bitip
Tükenmeyeceğini sandığımız
Herşey tükenene kadar
YAZ
Seni ölesiye sevdiğimi!
İyi ki doğdun Kızım
İyi ki varsın
Ben şiirlerde anlatayım seni
Sen de yazılarında beni
Belleğimdeki iz
Papo’ ya
01.09.20 15:15
Bilirsin severim ağlamayı
konuşamam
Yazarım
Gözyaşlarım dağıtır mürekkebi
Mürekkep dağılır tıpkı kan gibi
zira kan ağlar
O anda da içim
İçesim gelir
Kendimi kaybetmek için
o zaman daha çok açılır
Ruhum
Gün ışığını gören ayçiçeği gibi
Geçenin karanlığında
Bir de dolunaysa !
Bir su birikintisi arar gözlerim
Orda yansıması bile
Bir tat katar
Nida atarak yuvarlandığımız
Bu karanlık cümbüşe
En eğlenceli dokuz sekizlik bile
Yanık bir türkü olarak çalınır kulağıma
Hele
Bir de
İstanbul boğazı olsa
Bir dostun dediği gibi
“Biz mi salınıyoruz salda, yoksa hayatımız mı? “
Biri anlatsaya
Sussak
Ya da
21.09.2020
Burada değil
Orada
Bir gün elbet karşılaşacağız
Tüm hayatlar devam ediyor
Öyle ya da böyle
Olur da hatırlarsan
Ne gizlenir gözlerinde
Nefret mi ?
Yoksa minnet ?
Sessizce mi gittin ?
Atamadığın çığlıklar mı
Yüzüyordu su dolu ciğerlerinde ?
Nefret dolu bakışlar göz kapaklarının ardında
Sımsıkı kapalı dudaklarının da ardında
Yakarışlar
„Huzurla gittim“ de
Bana minnet duyduğunu söyle
Gittiğin yere
Ben de geldiğimde
Bendim senin
İnsan-Azrail’in
Öyle istemiştin ?!?
16.04 16:45...21.04 16:22
Nereye gidecektim ,
Nereye geldim,
Hatırlamıyorum
Bir çeşit amnezi mi yaşıyorum?
Neydi
bana vaat edilenler ?
Ya benim kendime vaat ettiklerim ?
Bir avuç soğuk su çarpsam
Uyanacağım bir kabus değil bu!
Hani bereketli olacaktı bu topraklar
Hiç yağmur yüzü görmüşmü ki ?
Yıllar yılı
Şu an ayak bastığım yer ?
Savruluyor rüzgarla herşey
Sanırsın oyun havası çalıyor da
Eşlik ediyor benim de
bedenim , ruhum, düşlerim
Oturup ağlanacak halime
Uyuyup da saklanacak bir düşün yok !
Zamanı gelmiş gene
Önce
Bir bardak soğuk su getirin
Bir serinleyeyim
Yakıp gömün sonra
Kim bilir ?
Belki gene küllerimden
Doğuveririm...
... kendime ihanet etmediğim