11.03.2022 20:00
02.09.2023 12:00
Doğrusu olmadı hayatımın
Hayatımın da doğrusu, doğrultusu
Eğilip, büküldüm
Yaşlanmayan genç bir fidan gibiydim
Ruhum bedenime ayak uyduramazdı
Ta ki sen çıkıp gidene kadar hayatımdan
Ak düşmüş saçlarım, sakalım
Ben, içi çürümüş bir ağaç kovuğu
Başımı önüme eğip
Düşledim
Çakmak çakmak gözlerin
Loş odanın köşesinden süzüyorum
Kanepede, bir zamanlar ayağımın dibinde, uzanan bedenini
Mayhoş tütsünün üzerime çökerttiği hüzün
Tütüyorsun burnumda
Buram buram kokan çekilmiş yeni kahve gibi
Solusam seni
Istırabamı biraz hafifetse ya
Sabah meltemi
Bulutların arasından fışkıran güneşin sıcaklığı,
dokunuşunun taklidi olsa
Peşinden koşup durdum
Biliyordum ki durursam
O zaman unuturdun, unutturulurdum
Bırakmadım
Ne sen, ne de o ağladı
Ben sizin yerinize döktüm gözyaşlarımı
Yalnız hissettim
Belki de hiç bu kadar yalnız olmamıştım
O zaman hecelerimin arasına karıştın sen
Sıraya kazımadığın adım
Tıngırdayan tellerinde ben hiç titreşmediğim
Uzanan elin bana dokunmadığı
Başını yastığına koyduğunda
Özlediğin bir koku olmadığım
Gözlerinde kendimi, geleceğinde bizi
göremediğim için
Yazdım,ağladım, kahroldum
İçin için kayboldum
Kayboldukça kovaladım seni
Affedemedim, affedemedin
Gözler yanıltır
Sözler kandırır
Yürektir
O seni taşır
O her şeyi ve herkesi affedebilir
O zaman değişir
Düşüncelerinin rengi
Sesinin tonu
Adımlarının hızı
Yakalayamaz yoksa kimse gitmek isteyeni
Yavaşlamamız lazım
Yavaşlaman lazım
O zaman belki…
Belki de döner bakarsın ardına
Bir kıvılcım çakar
Beklersin beni
Dönülmez ufkun öncesindeki
Son çıkışta
Yoksa
Bir yerlerde olmakla
Hiç bir yerde olmanın
Gerçekliği çarpar yüzümüze
Anılar hırpalar ikimizi de
Uslanmıyor, dinlemiyor bu yürek
Bir geleceği
Bir geçmişi kovalıyor
Atmaktan çok
Daha da çekiyor içine seni, beni
Şimdi daha iyi anlıyorum yokluğunun
Yolculuğunun
Özlem dolu bir acı olduğunu
Ne olursun yavaşla artık
Durduğunda
Durulduğunda
Yoksam
Yakalayamazsın ki ….
Sıkıca sarıl babana
