Papo’ ya
01.09.20 15:15
Bilirsin severim ağlamayı
konuşamam
Yazarım
Gözyaşlarım dağıtır mürekkebi
Mürekkep dağılır tıpkı kan gibi
zira kan ağlar
O anda da içim
İçesim gelir
Kendimi kaybetmek için
o zaman daha çok açılır
Ruhum
Gün ışığını gören ayçiçeği gibi
Geçenin karanlığında
Bir de dolunaysa !
Bir su birikintisi arar gözlerim
Orda yansıması bile
Bir tat katar
Nida atarak yuvarlandığımız
Bu karanlık cümbüşe
En eğlenceli dokuz sekizlik bile
Yanık bir türkü olarak çalınır kulağıma
Hele
Bir de
İstanbul boğazı olsa
Bir dostun dediği gibi
“Biz mi salınıyoruz salda, yoksa hayatımız mı? “
Biri anlatsaya
Sussak
Ya da
