Azrailin orağı sırtıma saplanmış
Peşimden sürükleniyor
Gücüme dayamıyor
Sanki yıllandıkça gençleşen bana inat
Etrafımdakilere bilet kesiyor
En ön sıradan
Erkenden
Oraya buraya sürünüyor
Etrafına lanet saçan bir figür
Bir ortaçağ cadısı asalak bedenimde
Bitmek bilmeyen bir kabus
Leş kokusuna hasret Akbabalar
Doluşmuşlar gökyüzüne
Süzülüyorlarken güneşin altında
Ufacık karanlık gölgeleri
Tıpkı birer kocaman karabasan ,
Yeryüzüne yansıyan
Dualarım yanıtsız
Alışık olduğum gibi
Yavaşça almayı seviyor benden
Biliyorum
Yaşarken unutturuyor
Yaşarken susturuyor
Yaşarken ölüyorsun
Azrailin orağı sırtıma saplanmış
Yavaşça ayırıyor
Ruhumu bedenimden
Herşeye inat
Halen koşuyorum
Yolun sonunda ışık
Biliyorum
