10/12/2015 07:02
Koş
Hadi koş
Oyun parkında yakalamaç
Oynayan iki çocuk gibi
Tahterevallide göklere uzanim
Ayaklarım yerden kesilsin
Çocuk olayım yeniden
Çok erken olmaya çalıştım büyük adam
Salıncakta sallanalım
Çığlık çığlığa, şen şakrak
Dertlerim dökülür ya cebimden aşağı
Bense ağladım yıllar yılı
Hep ebeyim ben
Kaçıyorsun benden mutluluk
Yoruldum seni yakalayamamaktan
Oyunun bir türlü sana geçmemesinden
Bir körebe aslında herşey
Apaydınlık dünyada ,hep karanlıktayım
Tüm duygular etrafımda şuracıkta
Ama hepsi geri kaçıyor uzansamda
Hep olmayanı aradım durdum
Olmayanı olduramazdım
Ellerimden kayıp giderken
Sonu bilmek ve seyretmek en acısı
Acıdır en büyük tecrübe ve öğreten
Önce toprak döküldü üzerine
Sonra da zaman...
