15/12/2015 18:41 -17/12/2015 12:05
Yollarda geçiyor zaman
Düşünmek istemeden yürümek isterken
Bir sussa ya şu şizofren zihnim
Durmadan kendince debelenen
Arnavut kaldırım, parke taşlar
Hepsinin aralarından taşan
Fidan,fidan anılar
O tüm yaşanmışlık
Senden bir iz
Her adımımda
Hareket ediyorlar
Hakaret ediyorlar bana
Sensiz bastığım için onlara
Sessizce yürümek çare değil
Hissediyorlar yüreklerine bastığımı
Yüreğine
Kitaplar okuyorum sayfalarca
Yüreğinin karası mürekkeple yazılmış
Harfler, kelimeler oynuyor yerinden
Parmaklarıma bulaşıyor
Silmek istediğim de
Nüfuz ediyorlar bedenime
Saatlerce okutuyor bana
Her sayfa
Her satırda
Aynı sıraya dizilip
Aynı cümleyi yazıyorlar
"Yıkıl, ayaklan,sil geçmişi"
Gözlerimi kapatıp biraz dalsam
Seyrederken etrafı şu vapurun camından
Uykusu gelse
Şu zihnimdeki şizofrenin de
Ama göz kapaklarımda
Oynadığı oyundaki son perdedeyiz
Kız kulesinden el sallıyor sevdiğim
Gittiğinden
Oysa ben
Tiyatro sahnesinde
Geleceği için sevinir dururken
Kahkahalar yükseliyor seyredenlerden
Oynadığı oyunlar bunlar bana
Zihnimin her gün yeniden
Yoksa her dinlediğim şarkı
Yazılmış olamaz ki minör notalarda
Ölümcül bir duygunun nektarı
Zerk ediliyor sanki vücuduma
Durmadan yazabilmek için şiirlerimi
Sensizliğe
Onsuzluğa
Sessizliğe
Ölüme hitaben
