Gün, iki gün önceydi
Yıl, bir kaç sene oldu
bizde saklı
Fark edermi ki
Ben unutmam ,
Unutmak için çok melankoliğim
Yıl, bir kaç sene oldu
bizde saklı
Fark edermi ki
Ben unutmam ,
Unutmak için çok melankoliğim
Bu yüz, bu eller kırış kırış
Şu an kayıp
Gelecek bir hiç ve
Geçmiş su gibi berrak olduğunda
Hatırındasın Yar’ın
Ellerin yabancı olduğu kadar sözler
Yalanın, kötülüğün ve kinin olmadığı zamanlarda
Söz verilmişe evrilirken tanıştık
Eller elleri tuttu,
sözler ayni cümleleri kurdu
gözlerse ayni satırları okudu
Zaman
Zaman en Kudret li düşman
Verilen sözler tutulmazken
Eller elleri iterken
Gözler birbirinden öte
Yeri keza ufku süzerken
Güneş doğar ve batar
Zaman bizden çalar
Amacı ne kin ne kötülük
Kötürüm kalmasın diye uğraşır durur
arasında ne varsa iki insanın
Her şey evrilmeli, büyümeli, genişlemeli
evren gibi uçsuz bucaksız olmalı
Ben, sen biz gibi
Her gidişin bir dönüşü var
eller,sözler, gözler hatta yürekler ırakta
ama biz hala aynı zamanda
aynı evrende süzülüyoruz
Bilinmeyeni, bilindik yapmak için
Beklemendir beni dilegim
Dediğim o ki :
Bekle beni
