7.10.2024 19:57-20:39
Ne sen beni taşıyabildin
Ne de ben seni
17 sene geçmişti üzerinden
Taşa, toprağa, ağaca yazılmış ağıtım
Kim okudu ardımızdan, bilmiyorum
Birer silah arkadaşı gibi
İsimsiz mezarlara gömdüler,
Bizden kalanları.
Bedenimizden çok anılarımız yer etti
Filizlenmek için uzandığımız yerden
Söylesene yazık oldu değil mi ?
Neye karşı savaştığımızı bilmeden,
Yitip gitmemiz
Hayat mıydı tutunduğumuz ?
Ölüm müydü karşı koyduğumuz ?
Ciğerlerimizden çekilirken soluğumuz
Dalgalar mı çok yüksekti biz boğulurken ?
Güneş mi çok yakın yanarken ?
Sonunda ölümün soğuğu işlemiş
Şu musalla taşına
Bizi “iyi bilirdik” diye uğurlarlarken karşılarında
Son hatırımda sevdiklerimin
Resimleri sesleri
Sonunda sessizlik
Senin benim herkesin
Derin, derin
Kazınmışız
Ardımızdakilerin zihnine
Birer Beliziz
(Gönülmeye ihtiyacımız yok bizim )
