Babama....

16 Ocak 2016 Cumartesi

Orta Dünya

 
 
Saklanma artık ağaçların gölgesinde
Yosun bağlamış kuzeyden
Hep buz gibi soğuk rüzgar eser
Yüreğimi taş kesen

Yağmurlar sel oldu
Bastığım toprak kayıyor
Ayaklarımın altından
Terk et karanlığın kol gezdiği,
  Orta dünyanın ormanlarını

 Parmağımdaki yüzük
Beni yok edecek kem göze seslenirken
 Sandım ki onun gücünden
Görmüyor beni benden çalacak iblisler

Yaşadığım aynı acı anılar
Kürede, onunla olan geleceğimde, yansıyor
Ölü yüzlerin olduğu bataklıkta ise
Ardımdan nefretle bakanlar gizli

Yaralar sarılıyor yavaş yavaş
Bir tek yüreğim ve zihnimdeki izler
Yaşlı adamın asasıyla silinecek zamanla
Ufukta o dağın ardından
Dilediğim umut ışıyor
Yeni dünyama

 Bitmek bilmeyen
İyilikle kötülüğün savaşında
Son yaklaşıyor
Yürüdüğüm bu yolda
Elbet olacak tutan elimi