14/01/16 1:52-2:23
Gene uyandım gecenin sessizliğine
Belki de hep korkuyorum
Babamın çaresiz seslenişinin tekrarlamasından
Sıranın bana gelmesinden
Sonra derin bir huzur içimde
Sıyrılıyorum geçmişin
Tekerrür eden karanlık yansımasından
Çünkü biliyorum gerçeği
Ne sesin, ne kokun
En acısı dokunuşunun olmaması
İşte beni bu sessizliğe doğuran
Sensizlik
Gözlerimi kapatıyorum
Ve
Oralarda bir yerde
Üzülürken bir çocuk
Gökyüzünden kaydı diye bir yıldız
Bilmiyor kimse
Tuttuğum dilek için
Bir mum gibi üfleyip
Söndürdüğümü onu
