Gözlerimizden içimizi okurken
Acılar süzülüyor yanaklarımızdan
Bırak silme
Bırak
Düşsünler toprağa
Bugün acının doğurduğu fidan
Yarın beslenip, büyüsün
Mutluluk gözyaşlarından
Beni, seni
Kendimizle boğmak için
Uzanıyor geçmiş ardımızdan
Yaşanmışlıklar yorduysa da
Yelken açmak
Yaşanmamışa
Yüzümüzde tebessüm
Yanağına koyduğum busenin izi
Yonca yaprağım mı ?
Bilemedim
Ve yine
Hep bir mutlak sessizlik hakim
İçimde ben benimle
Derin sohbetlerde
Çözümsüz dertlerle
Düşüncülerde yaşamak yerine
Gözlerini kapa
Derin bir nefes al
İşte
İçine çektiğin hayat
Seninle
