Babama....

27 Ocak 2016 Çarşamba

Senin için...(belleğimdeki iz)

22/01/16 06: ?? - 27/01/16 01:41

İç çekilen bir konuşma
Gölgelenmiş o masum neşe 
Küçük gülümsemesi yok şimdi yüzünde
Elleri kulaklarında 
Oturmamak için diretiyor dizime
Gördüğü, bildiği
Gerçekler dökülücek
Eşliğinde de boncuk boncuk yaşlar

Kaybetmenin dayanılmaz korkusuna
Katlanmasını öğrenmemeliydi yüreğim

Konuşan bendim, bedenim
Susansa yüreğim
Boğazımda düğümlenen kelimeler
Beyaz ilmik olup dolanıyor boynuma
Onun yeşillerinden baktığı 
Rengarenk dünyası yanıyor
Kelimenin tam anlamıyla

Kaybetmenin dayanılmaz kederine
Katlanmasını öğrenmemeliydi yüreğim

Arkasına bakmadan koştu
Odasının girişinde 
Durdu, baktı ... 
Ben de el sallamıştım böyle babama
Hatırımdaki son tebessümü o kapının eşiğinde
Dönmeyecektik hiçbir zaman ikimiz de

Kaybetmenin dayanılmaz acısına 
Katlanmasını öğrenmemeliydi yüreğim

Değil hiç kilmsenin 
Kendimin bile bilmediği uzaklara 
Irağa itilmişim yıllar önce 
Vicdanım mıydı tutan bu ruhsuz bedeni ?
Bilemedim

Tek bildiğim
Yüreğime,
Kaybetmenin dayanılmaz duygularına
Katlanmaması gerektiğini öğretemediğimdi

Artık ,öğrendim, öğrettim
Varlığım sadece senin için...